The relation of serum paraoxonase-1 activity with isolated coronary artery ectasia: an observational study
1Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kardiyoloji Klinikleri, Şanlıurfa
2Department of Cardiology Faculty of Medicine, Harran University, Şanlıurfa-Turkey
3Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Biyokimya ve Klinik Biyokimya Klinikleri, Şanlıurfa
4Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Kalp Damar Cerrahisi Anabilim Dalı, Şanlıurfa-Türkiye
5Department of Cardiology, Faculty of Medicine, Harran University, Şanlıurfa, Turkey
6Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı, Şanlıurfa-Türkiye
Anatol J Cardiol 2012; 4(12): 307-312 PubMed ID: 22466363 DOI: 10.5152/akd.2012.094
Full Text PDF

Abstract

Objective: Coronary artery ectasia (CAE) is a congenital or acquired anomaly characterized with localized or diffuse dilatations of coronary arteries. Paraoxonase (PON-1) is a high-density lipoprotein-cholesterol (HDLC) associated antioxidant enzyme that prevents atherosclero- sis. The aim of this study was to investigate serum paraoxonase-1 enzyme activity (SPA) in patients with CAE in comparison patients with coronary artery disease (CAD) and normal coronary arteries. Materials and Methods: We have evaluated 44 patients with isolated IKAE, 40 cases with normal coronary arteries (NCA), 40 cases with critical CAD (CAD) and 40 cases with minimal CAD (MCAD) in this cross-sectional observational study. Demographic and biochemical data of patients were collected. SPA was determined spectrophotometrically. Among-group comparisons, ANOVA, Kruskal-Wallis and Chi-square tests were used; Bonferroni test was used for post-hoc analysis, Pearson's correlation analysis to determine the parameters associated with the SPA. Results: There were no differences among groups with regard to age, sex, presence of diabetes, hypertension and smoking (p>0.05 for all). The highest HDLC was detected in patients with NCA and lowest HDLC was detected in patients with CAD (respectively 52±15 mg/dL; 41±16 mg/d L, p=0.021). CAD and CAE groups were similar with respect to HDLC levels (p>0.05). The highest SPA level was detected in patients with NKA and the lowest SPA level was detected in patients with CAD (respectively 250.78±59.37U/L; 163.39±49.28 U/L, p=0.005). CAD and CAE groups were similar with respect to SPA levels (p>0.05). Conclusion: Both decreased SPA and decreased HDLC levels are closely related to the development of the CAE similar to CAD.


Serum paraoksonaz-1 aktivitesinin izole koroner arter ektazisi ile ilişkisi: Gözlemsel bir çalışma
1Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kardiyoloji Klinikleri, Şanlıurfa
2Department of Cardiology Faculty of Medicine, Harran University, Şanlıurfa-Turkey
3Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Biyokimya ve Klinik Biyokimya Klinikleri, Şanlıurfa
4Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Kalp Damar Cerrahisi Anabilim Dalı, Şanlıurfa-Türkiye
5Department of Cardiology, Faculty of Medicine, Harran University, Şanlıurfa, Turkey
6Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı, Şanlıurfa-Türkiye
The Anatolian Journal of Cardiology 2012; 4(12): 307-312 DOI: 10.5152/akd.2012.094 PMID: 22466363

Amaç: Koroner arter ektazisi (KAE), konjenital veya edinsel olabilen koroner arter dilatasyonlarıdır. Paraoksonaz, yüksek-dansiteli lipopro- tein-kolesterol (HDLK) aracılı antioksidan bir enzimdir ve düşük-dansiteli lipoprotein-kolesterol (LDLK)’ü bakır iyonu ve serbest radikallerin indüklemiş olduğu oksidasyondan koruyarak aterosklerozun önlenmesinde rol oynar. Bu çalışmada amaç izole KAE (İKAE) olan hastalarla normal koronerleri olan ve KAH olan hastalarda serum paroksanaz-1 enzim aktivitesini (SPA) açısından fark olup olmadığını araştırmak idi. Yöntemler: Bu enine-kesitli gözlemsel çalışmaya İKAE’si bulunan 44 hasta ile birlikte minimal koroner arter hastalığı (MKAH) olan 40; kritik koroner darlığı olan (KAH) 40 ve normal koroner arterleri olan (NKA) 40 olgu dâhil edildi. Tüm olgularda demografik veriler ve biyokimyasal veriler yanında SPA spektrofotometrik olarak değerlendirildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda ANOVA, Kruskal-Wallis ve Ki-kare testleri, post-hoc analizler için Bonferroni testi, SPA’nın ilişkili parametrelerin belirlenmesinde Pearson korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: İKAE ve diğer gruplar arasında, yaş, cinsiyet, diyabet, hipertansiyon varlığı ve sigara içiciliği açısından istatistiksel anlamlı fark yoktu (hepsi için p>0.05). Gruplar arasında HDLK yönünden fark vardı (p=0.021). En yüksek SPA NKA grubunda saptanırken en düşük SPA KAH grubunda saptandı (sırası ile 250.78±59.37U/L; 163.39±49.28 U/L; p=0.005). Post-hoc analizlerde bu farkın İKAE grubu ile NKA grubu ve KAH grubu ile NKA grubu arasında olduğu gözlendi [p=0.005 (NKA ve İKAE); p=0.0045 (NKA ve MKAH ); p=0.007 (NKA ve KAH)]. Sonuç: İKAE’si olan hastalarda, HDLK düşüklüğü yanında SPA düşüklüğünün de KAH’na benzer şekilde görülmesi serum HDLK ve SPA sevi- yesindeki düşüklüğünün İKAE gelişimi ile yakından ilişkili olabileceğini düşündürmektedir.