ISSN 2149-2263 | E-ISSN 2149-2271
pdf
Volume : 25 Issue : 10 Year : 2021
Quick Search



Does coexistence of fragmented QRS and cardiovascular disease have the ability to predict the mortality in hospitalised, critically ill patients with Covid-19? [Anatol J Cardiol]
Anatol J Cardiol. Ahead of Print: AJC-13611

Does coexistence of fragmented QRS and cardiovascular disease have the ability to predict the mortality in hospitalised, critically ill patients with Covid-19?

Fahrettin Katkat1, Muhsin Kalyoncuoğlu2, Serkan Karahan1, Hanife Abanus1, Fatma Nihan Turhan Çağlar3, Dilay Karabulut3, Sinan Varol1, İrfan Şahin1, Kerem Erkalp4, Ertuğrul Okuyan1
1Bagcilar Training and Research Hospital, University of Health Sciences, Cardiology Department
2Haseki Training and Research Hospital, University of Health Sciences, Cardiology Department
3Bakırköy Sadi Konuk Training and Research Hospital, University of Health Sciences, Cardiology Department
4Bagcilar Training and Research Hospital, University of Health Sciences, Department of Anaesthesiology

Objective: To investigate the prognostic accuracy of the presence of fragmented QRS (fQRS) in baseline electrocardiogram on the adverse outcome in critical coronavirus disease 2019 (COVID-19) patients with cardiovascular disease (CVD).
Methods: Current study was retrospective designed and includes 169 critically ill COVID-19 patients with CVD (mean age of 62 ± 15 years). The patients were grouped into those who died (nonsurvivor group) and those who did not (survivor group).
Results: Non-survivors were older and more often had CVD (p =0.009), hypertension (p=0.046), diabetes (p=0.048), cancer (p=0.023) and chronic renal failure (p=0.001). Although the presence of fQRS in the basal electrocardiogram was more common in patients who died, this was not statistically significant (p=0.059). Furthermore, nonsurvivors had more frequent the coexistence of CVD and fQRS (p=0.029). In Model 1 multivariate regression analysis, CVD alone was not a predictor of mortality (p=0.078), while coexistence of CVD and fQRS was found to be an independent predictor of mortality in Model 2 analysis (hazard ratio (HR): 2.243; p = 0.003). Furthermore, older age (HR: 1.022; p = 0.006 and HR: 1.023; p = 0.005), cancer (HR: 1.912; p = 0.021 and HR = 1.858; p = 0.031), high SOFA score (HR: 1.177; p = 0.003 and HR: 1.215; p < 0.001) and increased CRP level (HR: 1.003; p = 0.039 and HR: 1.003; p = 0.027) independently predicted the mortality in both multivariate analysis models, respectively.
Conclusion: fQRS may be useful handy risk-stratification tool for clinical outcomes by identifying high-risk individuals, especially among those with CVD.

Keywords: Coronavirus, fragmented QRS, cardiovascular disease, mortality

Fragmente QRS ve kardiyovasküler hastalık birlikteliği, hastanede yatan kritik Covid-19 hastalarında mortaliteyi tahmin etme yeteneğine sahip mi?

Fahrettin Katkat1, Muhsin Kalyoncuoğlu2, Serkan Karahan1, Hanife Abanus1, Fatma Nihan Turhan Çağlar3, Dilay Karabulut3, Sinan Varol1, İrfan Şahin1, Kerem Erkalp4, Ertuğrul Okuyan1
1Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi; Kardiyoloji Eğitim Kliniği
2Sağlık Bilimleri Üniversitesi Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi; Kardiyoloji Eğitim Kliniği
3Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi; Kardiyoloji Eğitim Kliniği
4Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi; Anestezi Eğitim Kliniği

Amaç: Kardivasküler hastalığı (KVH) olan kritik koronavirus hastalığı 2019 (COVİD-19) tanısı alan hastalarda başvuruda çekilen elektrokardiyogramda (EKG) fragmente QRS (fQRS) varlığının prognostik değerini araştırmayı amaçladık.
Metod: Retrospektif olarak dizayn edilen bu çalışmada çalışma popülasyonu bilinen KVH’ı olan ve kritik COVID-19 tanısı konan 169 hastayı (ortalama yaş 62 ± 15 yıl) içermekteydi. Çalışma kohortu ölenler ve hayatta kalanlar olmak üzere iki gruba ayrıldı.
Bulgular: Ölen hastalar hayatta kalanlara göre daha yaşlı olup, KVH ( p=0.009) hipertansiyon (p=0.046), diyabet (p=0.048), kanser (p=0.023) ve konik böbrek yetersizliği (p=0.001) bu hastalarda daha fazla idi. Bazal EKG'de fQRS varlığı ölen hastalarda daha sık görülmesine rağmen, bu istatistiksel olarak anlamlı değildi. (p=0.059). Bununla beraber KVH ve fQRS birlikteliği ölen hastalarda daha sıkla gözlemlendi. (p=0.029). Model 1 çok değişkenli regresyon analizinde tek başına KVH varlığı mortaliteyi öngörmezken (p=0.078), model 2 çok değişkenli regresyon analizinde KVH ve bazal EKG de fQRS birlikteliği mortalitenin bağımsız öngördürücüsü idi (hazard ratio (HR): 2.243; p =0.003). Ayrıca, model 1 ve 2 analizlerde, ileri yaş (HR: 1.022; p = 0.006 ve HR: 1.023; p =0.005, sırasıyla), kanser (HR: 1.912; p = 0.021 ve HR = 1.858; p = 0.031, sırasıyla), yüksek SOFA skoru (HR: 1.177; p = 0.003 ve HR: 1.215; p < 0.001, sırasıyla), artmış CRP düzeyi (HR: 1.003; p = 0.039, ve HR: 1.003; p = 0.027, sırasıyla) mortalitenin bağımsız öngördürücüleri olarak bulundu.
Sonuç: fQRS, özellikle KVH olanlarda yüksek riskli bireyleri belirleyerek klinik sonuçlar için kullanışlı bir risk sınıflandırması aracı olabilir.

Anahtar Kelimeler: koronavirus, fragmente QRS, kardiyovasküler hastalık, mortalite



Corresponding Author: Fahrettin Katkat, Türkiye