ISSN 2149-2263 | E-ISSN 2149-2271
pdf
Volume : 25 Issue : 6 Year : 2021
Quick Search



Role of Global Longitudinal Strain in Discriminating Variant Forms of Left Ventricular Hypertrophy and Predicting Mortality [Anatol J Cardiol]
Anatol J Cardiol. Ahead of Print: AJC-21940

Role of Global Longitudinal Strain in Discriminating Variant Forms of Left Ventricular Hypertrophy and Predicting Mortality

Pelin Karaca Özer1, Elif Ayduk Gövdeli1, Berat Engin2, Adem Atıcı3, Derya Baykız1, Hüseyin Orta1, Zeynep Gizem Demirtakan1, Samim Emet1, Ali Elitok4, Yelda Tayyareci4, Berrin Umman1, Ahmet Kaya Bilge1, Zehra Buğra1
1Istanbul University Faculty of Medicine, Department of Cardiology, Turkey
2Manavgat State Hospital, Department of Cardiology, Antalya, Turkey
3Istanbul Medeniyet University, Goztepe Training and Research Hospital, Department of Cardiology, Turkey
4Istinye University Liv Hospital, Department of Cardiology, Istanbul, Turkey

Purpose: This study aimed to compare the functional adaptations of the left ventricle in variant forms of left ventricular hypertrophy (LVH) and to evaluate the use of two-dimensional speckle tracking echocardiography (2D STE) in differential diagnosis and prognosis.
Methods: This was a prospective cohort study of 68 patients with LVH, including 20 patients with non-obstructive hypertrophic cardiomyopathy (HCM), 23 competitive top-level athletes free of cardiovascular disease, and 25 patients with hypertensive heart disease (HHD). All subjects underwent 2D transthoracic echocardiography (TTE) and 2D STE. The primary endpoint was all-cause mortality. Global longitudinal strain (GLS) below -12.5% was defined as severely reduced strain, -12.5% to -17.9% as mildly reduced strain and above -18% as normal strain.
Results: The mean LV-GLS value was higher in athletes than patients with HCM and HHD with the lowest group was HCM (HCM: -11.4±2.2%; HHD: -13.6±2.6%; and athletes: -15.5±2.1%; p <0.001 among groups). LV-GLS below -12.5% distinguished HCM from others with 65% sensitivity and 77% specificity (AUC=0.808, 95% CI: 0.699-0.917, p<0.001). The median follow-up duration was 6.4±1.1 years. Overall, 11 patients (16%) died. Seven of these were in the HHD group, and four were in the HCM group. The mean GLS value in patients who died was -11.8±1.5%. LV-GLS was significantly associated with mortality after adjusting age and sex via multiple analysis (RR=0.723, 95% CI: 0.537-0.974, p=0.033). Patients with GLS below -12.5% had a higher risk of all-cause mortality compared to patients with GLS above -12.5% according to Kaplan–Meier survival analysis for 7 years (29% vs. 9%; p=0.032). The LV-GLS value predicts mortality with 64% sensitivity and 70% specificity with a cut-off value of -12.5 (AUC=0.740, 95% CI: 0.617-0.863, p=0.012).
Conclusion: 2D STE provides important information about the longitudinal systolic function of the myocardium. It may enable differentiation variable forms of LVH and predict prognosis.

Keywords: left ventricular hypertrophy, hypertension, hypertrophic cardiomyopathy, athlete’s heart, speckle-tracking echocardiography

Sol Ventrikül Hipertrofisinin Değişik Formlarını Ayırt Etme ve Ölümü Öngörmede Global Boylamsal Gerinimin Rolü

Pelin Karaca Özer1, Elif Ayduk Gövdeli1, Berat Engin2, Adem Atıcı3, Derya Baykız1, Hüseyin Orta1, Zeynep Gizem Demirtakan1, Samim Emet1, Ali Elitok4, Yelda Tayyareci4, Berrin Umman1, Ahmet Kaya Bilge1, Zehra Buğra1
1İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi, Kardiyoloji Bölümü, Türkiye
2Manavgat Devlet Hastanesi, Kardiyoloji Bölümü, Antalya, Türkiye
3İstanbul Medeniyet Üniversitesi, Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kardiyoloji Bölümü, Türkiye
4İstinye Üniversitesi Liv Hastanesi, Kardiyoloji Bölümü, İstanbul, Türkiye

Amaç: Bu çalışma, sol ventrikül hipertrofisinin (SVH) değişik formlarında sol ventrikülün (SV) fonksiyonel adaptasyonlarını ortaya çıkarmak ve iki boyutlu benek-takibi ekokardiyografinin ayırıcı tanı ve prognozda kullanımını incelemek için tasarlanmıştır.
Yöntemler: Bu çalışma, 20 hipertrofik non-obstrüktif kardiyomiyopatisi (HKM), 25 hipertansif kalp hastalığı (HKH) olan hasta ve 23 kardiyovasküler hastalığı olmayan üst düzey atlet olmak üzere SVH olan 68 olgu üzerinde yapılan prospektif bir kohort çalışmasıdır. Tüm olgulara iki boyutlu transtorasik ve benek-takibi ekokardiyografi yapılmıştır. SV global boylamsal gerinim %-12.5’ un altında belirgin azalmış, %-12.5 ila %-17.9 arası hafif azalmış ve %-18’ in üzerinde normal olarak tanımlandı. Birincil sonlanım noktası tüm nedenlere bağlı ölümdü.
Bulgular: Ortalama SV boylamsal gerinim değeri en düşük olan grup HKM olup, sporcularda HKM ve HKH gruplarına göre daha yüksekti (HKM: %-11.4 ± 2.2; HKH: %-13.6 ± 2.6; atletler: %-15.5 ± 2.1; gruplar arasında p <0.001). SV boylamsal gerinim %-12.5’ un altında olması, %65 duyarlılık ve %77 özgüllük ile HKM' yi diğerlerinden ayırdı (AUC=0.808, 95% CI: 0.699-0.917, p<0.001). Ortalama takip süresi 6.4 ± 1.1 yıl olup toplamda 11 (%16) hasta öldü. Bunlardan 7 'si HKH ve 4 'ü HKM grubundaydı. Ölen hastalarda ortalama SV boylamsal gerinim değeri %-11.8 ± 1.5 idi. SV boylamsal gerinim, çok değişkenli analiz yoluyla yaş ve cinsiyetten bağımsız olarak ölüm ile anlamlı olarak ilişkiliydi (RR=0.723, 95% CI: 0.537-0.974, p=0.033). Kaplan–Meier sağkalım analizine göre, SV boylamsal gerinim değeri %-12.5 ' in altında olan hastaların, %-12.5’ un üzeri olanlara göre, 7 yıllık tüm nedenlere bağlı ölüm riski daha yüksekti (%29’ a karşı %9; p = 0.032). SV boylamsal gerinim -12.5 kesim değeri ile % 64 duyarlılık ve % 70 özgüllük ile ölümü öngörmektedir (AUC=0.740, 95% CI: 0.617-0.863, p=0.012).
Sonuç: İki boyutlu benek izleme ekokardiyografi, miyokardın global sistolik fonksiyonun hızlı karakterizasyonuna izin verir ve SVH değişik formlarını ayırt etme ve prognozu tahmin etme potansiyeline sahip olabilir.

Anahtar Kelimeler: Sol ventrikül hipertrofisi, hipertansiyon, hipertrofik kardiyomiyopati, atlet kalbi, benek takibi ekokardiyografi



Corresponding Author: Pelin Karaca Özer, Türkiye